Forbes en The Economist: hoe oude nieuwsmedia het doemdenken doorbreken
Als je een drukbezochte website hebt, is het interessant om te zien hoe andere partijen het aanpakken. Daarom zijn we regelmatig aanwezig bij discussies over de toekomst van de media en merken we keer op keer dat we nog niet zo slecht af zijn met de niche die we hebben gekozen. Vooral de traditionele nieuwsmedia hebben het moeilijk. De gedrukte krant en de tijdschriften brengen nog steeds het meeste geld in het laatje en de bijbehorende website komt er wat bekaaid af. Die levert niets op en mag dus ook niet teveel kosten. Gevolg: doemdenken over steeds dalende lezersaantallen en wanhoop omdat niemand weet hoe de neergaande spiraal doorbroken moet worden. Forbes realiseerde zich dat ook en besloot een radicaal andere aanpak te volgen.
Een paar jaar geleden waren de webpagina’s nog hevig geïnspireerd door de printeditie, iets wat bij veel meer nieuwsmedia te zien is. Forbes maakte de website aantrekkelijker: geen saaie stukken tekst, maar content verdeeld over blokjes, met makkelijker manieren om te delen en in discussie te gaan. Heb je een favoriete Forbes-auteur, dan kun je die specifieke persoon volgen. En auteurs kunnen sneller hun content online zetten, zonder dat er zware eindredactie aan te pas komt. Het leverde soms artikelen van iets mindere kwaliteit op, maar dat werd snel gecorrigeerd door lezers en medewerkers. Forbes is blij met de nieuwe aanpak en denkt dat ze zich op deze manier écht kunnen onderscheiden. In een blogposting leggen ze het uit.
Forbes is niet de enige oude speler uit de traditionele nieuwsmedia die begrijpt hoe ze kunnen vernieuwen. The Economist heeft ook een winstgevende combinatie gevonden, door magazine en online content verschillend in te steken. Het gevolg: de oplage van het tijdschrift is verdubbeld!
